Verhalen die blijven hangen. Hoe foto’s, filmpjes en een beetje humor communicatie weer leuk maken — ook bij afasie
Elke keer wanneer ik een workshop over Foto- en filmverhalen geef voor Stichting Conn@ct, begin ik met dezelfde vraag: “Welk verhaal is jou deze week het meest bijgebleven?”
En zonder uitzondering komen er verhalen vol emotie. Iets ontroerends, iets verdrietigs… maar vooral: de grappige verhalen. De verhalen die we meenemen naar huis, die we op verjaardagen navertellen en waar we nog wéken om moeten lachen. Precies die verhalen blijven hangen. Omdat er emotie aan vastzit.
En dat is precies waar het spannend wordt bij mensen met communicatieve problemen, zoals afasie. Want hoe deel je zo’n verhaal als woorden soms niet komen?
In mijn workshops en behandeltrajecten leg ik altijd uit hoe krachtig beeldmateriaal kan zijn.
Maar — en dit is cruciaal — een foto alleen is niet genoeg. Een foto zonder context is als een mop zonder clou. Je kijkt ernaar, maar je begrijpt het verhaal erachter niet.
Daarom combineren we altijd beeld én tekst.
Dat kan door zelf even iets erbij te typen, maar soms gaat dat niet snel genoeg. In dat geval gebruiken we kant‑en‑klare verhaaltjes in bijvoorbeeld de app Pictello, zodat iemand zijn verhaal direct kan delen.
En dan hoor ik vaak: “Maar ik heb helemaal geen foto van dat verhaal…”
Dan laat ik zien wat er mogelijk is met AI. Je kunt namelijk een foto láten maken — eentje die past bij het verhaal dat je wilt vertellen. En precies dat deden we bij de 60‑jarige vrouw met afasie waar ik vorige week al over schreef.
Het verhaal ging dat ze tijdens een wandeling door het dorp met haar vriendin in een voortuin een prachtige plant zag staan. Een soort palmboom met bijzondere vruchten eraan. En zij — groot liefhebber van groendecoraties en op de hoogte van wat dingen kosten in het tuincentrum — wist: die vruchten zijn hartstikke duur! Dus wat deed ze? Ze belde aan. Met wijzen, gebaren en uitbeelden maakte ze duidelijk dat ze graag wat van die vruchten wilde hebben. Haar vriendin stond erbij en kwam niet meer bij van het lachen — vooral toen de man des huizes ook nog een schaar ging halen. En zo stonden ze daar: vrolijk knippend, hard lachend, met een zak vol gratis ‘palmboomvruchten’.
Typisch zo’n verhaal dat je op een verjaardag in geuren en kleuren vertelt.
We hebben met AI een foto laten maken die perfect past bij het verhaal. Die foto staat nu in haar iPhone, gekoppeld aan een kort verhaaltje in Pictello. En ineens heeft ze weer een manier om mensen te laten lachen. Om deel te nemen aan sociale momenten. Om herinneringen levend te maken.
In therapie hoeft niet alles zwaar, technisch of strak gepland te zijn. Soms helpt humor meer dan honderd oefeningen. Een beetje creativiteit, een foto, een filmpje — en een verhaal komt weer tot leven. En dat gun ik iedereen met communicatieve uitdagingen.
Ik wens je een dag vol humor!